Galproblemen leiden tot ontkleurde of grijze ontlasting

>
>

Galproblemen

Galstenen en galontstekingen, bekende galproblemen, kunnen er voor zorgen dat gevormde stenen in de gal of het galkanaal, de toevoer van galstof verhinderd wordt. In een eerder artikel hebben we reeds besproken dat de gal onze natuurlijk kleur aan de ontlasting geeft. Wordt de toevoer van gal geblokkeerd, spreken we van ontkleurde ontlasting von grijze ontlasting.

 

Galstenen

Galproblemen zoals galstenen en ontstekingen van de galwegen komen vooral bij de vrouw voor. Door vroegtijdige en behoorlijke behandeling van de ontsteking is genezing mogelijk en blijft de gevreesde leverbeschadiging achterwege.

Ongeveer 10% van de bevolking heeft galstenen, die slechts in één op de zes gevallen klachten teweegbrengen. De aandoening wordt dikwijls niet opgemerkt. De stenen zijn te vinden in de galblaas en in de ductus choledochus, maar worden waarschijnlijk allemaal in de galblaas gevormd. Ontstekingen en stuwingen in de galblaas, alsmede overproductie van cholesterol bevorderen de vorming van stenen. Cholesterol wordt in de gal door galzuren en lecithine in oplossing gehouden. Door toediening van passende zuren kan in enkele gevallen het evenwicht van de oplossing worden hersteld; tevens worden kleine cholesterolstenen opgelost, wanneer het aandeel van andere bestanddelen (bv. kalk) niet te groot is.

Galstenen worden vooral waargenomen bij personen, die te weinig bewegen en vetzucht of darmtraagheid vertonen. Meestal worden talrijke kleine stenen vastgesteld, die uit verschillende bestanddelen bestaan. Alleen de zeer kleine stenen kunnen ongehinderd de ductus choledochus passeren; alle andere blijven bij de uitgang van de galblaas of achter de sfincter van het duodenum hangen. Dan contraheert de galblaas – zoals de baarmoeder bij de geboorte – om de stenen uit te drijven.

Hierbij ontstaan de kolieken, die eerst ophouden wanneer de stenen uitgedreven of weer teruggevallen zijn. De pijn straalt vaak naar de rechterzijde van de rug uit. Blijft de steen steken, dan ontstaat afsluiting met terugstuwing van de gal naar de lever, ontsteking van de galwegen, geelzucht en beschadiging van leverweefsel.

De patiënt moet onmiddellijk door de arts worden geholpen met pijnstillende en krampopheffende middelen. Vervolgens wordt een röntgenfoto genomen, omdat veel stenen blijvende stoornissen veroorzaken. Grote stenen kunnen soms de hele galblaas vullen, de galblaas-wand doen ontsteken, waarna doorbraak volgt, en aldus een peritonitis veroorzaken. Operatie is dikwijls de beste maatregel. In ieder geval moet een lever- en galdieet in acht worden genomen.

 

Galblaasontsteking-cholecystitis

Acute galblaasontsteking (cholecystitis) begint met een koliek, gevolgd door drukgevoel in de rechter bovenbuik, misselijkheid en matige koorts. De patiënt heeft absolute rust nodig. De oorzaken zijn galstenen, stuwingen in de galblaas en afbraak van de gal. Een te rijke, vette maaltijd, ijskoude dranken, psychische spanningen, zwangerschapsklachten kunnen de aanleiding zijn. In afwachting van de arts mag slechts sloksgewijs slappe thee worden gedronken. Geen voedsel! Lauwe, natte kompressen (geen warme omslagen!) kunnen zinvol zijn.

Bij chronische ontsteking, die in veel gevallen symptoomloos verloopt, schrompelt de galblaas en blijft een voortdurende bron van infecties. Operatie is de enige behandeling.

De ontsteking van de galwegen (cholangitis) kan zich via de galgangen in de lever tot de lever zelf uitbreiden. In alle gevallen treedt geelzucht op. De behandeling bestaat uit een dieet, warmte en galdrijvende middelen. Strenge bedrust tot de genezing is ingetreden! Opname in het ziekenhuis is meestal de beste maatregel, omdat de verzorging niet eenvoudig is. Geestelijk labiele mensen, met een prikkelbaar vegetatief zenuwstelsel of met een verstoorde hormonale regulatie (schildklier), vertonen vaak stoornissen ter hoogte van de galwegen. Opwinding en angst kunnen bij deze personen typische galsymptomen teweegbrengen.

>
>