Category Archives: galaandoeningen

lever- en galaandoeningen door besmetting

Lever- en galaandoening

Er zijn lever- en galaandoeningen die door besmetting kunnen ontstaan. De patiënt wordt misselijk, geeft gal op, heeft diarree en in sommige gevallen kan zelfs een lichte graad van geelzucht optreden. Het is nu echt oppassen geblazen.

Behandeling

In de eerste plaats moeten we de patiënt leemwater te drinken geven, hetzij van witte of gele leem, waaraan enkele druppels Lachesis D10 of D12 zijn toegevoegd. Dit vormt een uitstekend tegengif. De werking wordt nog versterkt door er 10-20 druppels Echinaforce aan toe te voegen. De patiënt moet twee tot drie dagen volledig vasten en uitsluitend leemwater drinken (één paplepeltje leem op één deciliter warm water). Als hij na zo’n dag of twee, drie, een beetje trek krijgt, mag hij een geschilde en vervolgens geraspte appel proberen, of hij moet de geschilde appel heel goed kauwen.

Dorst
Tegen de dorst kan hij één paplepel Molkosan (uit zure wei) op één deciliter water drinken. Ook vruchtesappen komen in aanmerking, zoals grapefruitsap, frambozesap, bramesap of alcoholvrij druivesap, terwijl heel gevoelige patiënten soms alleen maar vers uitgeperst wortelsap verdragen. Het is echter in alle gevallen belangrijk het sap slokje voor slokje te drinken en eerst goed met het speeksel te vermengen. Vast voedsel dient in het begin beslist te worden vermeden. Het lichaam zal zich het snelst herstellen als de patiënt vast.

Braken
Het is natuurlijk mogelijk dat de patiënt nog wat zal braken, zodat hij weer wat vocht tot zich moet nemen. Hij kan wat heermoesthee (Hquisetum arvense) of nog beter paardebloemthee (Taraxacum officinale) drinken. De thee wordt zowel van de stengel als van de wortel getrokken. Het is echter noodzakelijk om de eerste dagen te vasten. Als de appel- en vruchtesappen goed worden verdragen en de patiënt weer wat meer trek krijgt, kunt u langzaam aan ’s morgens en ‘s avonds wat muesli geven. ’s Middags mag hij wat salades eten die met heel weinig koudgeperste, ongeraffineerde, plantaardige oliën zijn klaargemaakt, of die uitsluitend met citroen of Molkosan zijn bereid. Ook de eerste dagen na de genezing, mag de patiënt nog niets eten dat m vet is gebakken of gebraden: hij blijft daarvoor nog enige tijd gevoelig. Zodra hij ook maar een beetje verhitte oliën of dierlijke vetten binnenkrijgt, ontstaat er onmiddellijk weer een drukkend gevoel in het achter- of voorhoofd en een eigenaardig gevoel van misselijkheid, ook al is dit misschien nog maar zwak. Zolang de virussen en bacteriën nog niet volledig uit het lichaam zijn verdreven, mag hij niet op de normale voeding overgaan. Met de lever valt nu eenmaal niet te spotten.

Nieren
Om de nierfunctie te stimuleren geven we Solidago tinctuur eventueel samen met heermoes- en kweekwortelthee. Heeft de patiënt koorts, wat meestal het geval is en waarbij de temperatuur tot 39°C kan oplopen, dan dient hij wat Ferrum phosphoricum D12, verdunde hulstthee, Aconitum D4 of een ander, goed natuurlijk koortsmiddel in te nemen. Het is bovendien goed om dagelijks niet meer dan één tot twee tabletten Podophyllinum D4 en eventueel drie tot vier druppels Chelidonium D2 of het complexmiddel Boldocynara in te nemen. Ook het ingedikte wortelsap Biocarottin kan goede diensten bewijzen.

Galproblemen leiden tot ontkleurde of grijze ontlasting

Galproblemen

Galstenen en galontstekingen, bekende galproblemen, kunnen er voor zorgen dat gevormde stenen in de gal of het galkanaal, de toevoer van galstof verhinderd wordt. In een eerder artikel hebben we reeds besproken dat de gal onze natuurlijk kleur aan de ontlasting geeft. Wordt de toevoer van gal geblokkeerd, spreken we van ontkleurde ontlasting of grijze ontlasting.

 

Galstenen

Galproblemen zoals galstenen en ontstekingen van de galwegen komen vooral bij de vrouw voor. Door vroegtijdige en behoorlijke behandeling van de ontsteking is genezing mogelijk en blijft de gevreesde leverbeschadiging achterwege.

Ongeveer 10% van de bevolking heeft galstenen, die slechts in één op de zes gevallen klachten teweegbrengen. De aandoening wordt dikwijls niet opgemerkt. De stenen zijn te vinden in de galblaas en in de ductus choledochus, maar worden waarschijnlijk allemaal in de galblaas gevormd. Ontstekingen en stuwingen in de galblaas, alsmede overproductie van cholesterol bevorderen de vorming van stenen. Cholesterol wordt in de gal door galzuren en lecithine in oplossing gehouden. Door toediening van passende zuren kan in enkele gevallen het evenwicht van de oplossing worden hersteld; tevens worden kleine cholesterolstenen opgelost, wanneer het aandeel van andere bestanddelen (bv. kalk) niet te groot is.

Galstenen worden vooral waargenomen bij personen, die te weinig bewegen en vetzucht of darmtraagheid vertonen. Meestal worden talrijke kleine stenen vastgesteld, die uit verschillende bestanddelen bestaan. Alleen de zeer kleine stenen kunnen ongehinderd de ductus choledochus passeren; alle andere blijven bij de uitgang van de galblaas of achter de sfincter van het duodenum hangen. Dan contraheert de galblaas – zoals de baarmoeder bij de geboorte – om de stenen uit te drijven.

Hierbij ontstaan de kolieken, die eerst ophouden wanneer de stenen uitgedreven of weer teruggevallen zijn. De pijn straalt vaak naar de rechterzijde van de rug uit. Blijft de steen steken, dan ontstaat afsluiting met terugstuwing van de gal naar de lever, ontsteking van de galwegen, geelzucht en beschadiging van leverweefsel.

De patiënt moet onmiddellijk door de arts worden geholpen met pijnstillende en krampopheffende middelen. Vervolgens wordt een röntgenfoto genomen, omdat veel stenen blijvende stoornissen veroorzaken. Grote stenen kunnen soms de hele galblaas vullen, de galblaas-wand doen ontsteken, waarna doorbraak volgt, en aldus een peritonitis veroorzaken. Operatie is dikwijls de beste maatregel. In ieder geval moet een lever- en galdieet in acht worden genomen.

 

Galblaasontsteking-cholecystitis

Acute galblaasontsteking (cholecystitis) begint met een koliek, gevolgd door drukgevoel in de rechter bovenbuik, misselijkheid en matige koorts. De patiënt heeft absolute rust nodig. De oorzaken zijn galstenen, stuwingen in de galblaas en afbraak van de gal. Een te rijke, vette maaltijd, ijskoude dranken, psychische spanningen, zwangerschapsklachten kunnen de aanleiding zijn. In afwachting van de arts mag slechts sloksgewijs slappe thee worden gedronken. Geen voedsel! Lauwe, natte kompressen (geen warme omslagen!) kunnen zinvol zijn.

Bij chronische ontsteking, die in veel gevallen symptoomloos verloopt, schrompelt de galblaas en blijft een voortdurende bron van infecties. Operatie is de enige behandeling.

De ontsteking van de galwegen (cholangitis) kan zich via de galgangen in de lever tot de lever zelf uitbreiden. In alle gevallen treedt geelzucht op. De behandeling bestaat uit een dieet, warmte en galdrijvende middelen. Strenge bedrust tot de genezing is ingetreden! Opname in het ziekenhuis is meestal de beste maatregel, omdat de verzorging niet eenvoudig is. Geestelijk labiele mensen, met een prikkelbaar vegetatief zenuwstelsel of met een verstoorde hormonale regulatie (schildklier), vertonen vaak stoornissen ter hoogte van de galwegen. Opwinding en angst kunnen bij deze personen typische galsymptomen teweegbrengen.