Tag Archives: darmobstructie

ziekte van Hirschsprung of megacolon congenitum

ziekte van Hirschsprung of megacolon congenitum

De ziekte van Hirschsprung of megacolon congenitum (ontdekt door een Deense kinderarts) is een aangeboren defect, waarbij de zenuwknopen, die voor de spierbewegingen van de dikke darm verantwoordelijk zijn, ontbreken (aganglionose).

Het betreffende gedeelte van de darm beweegt niet, wat tot hardnekkige verstopping, overvulling en verwijding leidt. Gezwollen buik, waarbij de faeces meestal door betasten te voelen zijn, hevige windzucht en grote hoeveelheden faeces zijn symptomen, die gemakkelijk waar te nemen zijn. Röntgenfoto’s kunnen de diagnose bevestigen.

In dergelijke gevallen is de endeldarm leeg. De eerste maatregel is het afvoeren van de stoelgang. Definitieve genezing is slechts mogelijk door verwijdering van het betreffende darmgedeelte. Met deze grote ingreep wordt bij pasgeboren kinderen mogelijk een jaar gewacht. Ondertussen moet de zuigeling zorgvuldig worden gevoed en verzorgd, onder meer met dagelijkse darmspoelingen.

 Andere gebruikte technieken zijn de endorectale procedure volgens Soave, de rectosigmoïdectomie beschreven door Swenson en Bill en als laatste de rectorectale-transanale benadering van Duhamel. Soms kan het nodig zijn om eerst een tijdelijk ontlastend stoma aan te leggen om de darmen de kans te geven zich te herstellen van een sterke uitzetting of ontsteking.

Onschuldiger zijn divertikels (uitstulpingen van de darmwanden), omdat ze door de grotere diameter en de lossere ophanging van de darmen in tegenstelling tot divertikels van de slokdarm zelden tot vernauwing van de doorgang leiden. Oorzaken zijn o.a. verzwakte darmwanden op hogere leeftijd en littekens.

Meer informatie over deze aandoening, vindt u op Wikipedia: ziekte van Hirschsprung

 

Ileus en Stenosen

Ileus en Stenosen

Ileus (afsluiting van de darm) heeft velerlei oorzaken: verstopping van een gedeelte van de darm door kluwen wormen, galstenen, tumoren, littekens na operaties, of door afsnoering (instulpingen, inklemmingen en kronkels). Behalve aangeboren vernauwingen kan er ook sprake zijn van een storing van het vegetatieve zenuwstelsel, die spierkrampen of verlammingen teweegbrengt. Ook trombose en vreemde voorwerpen kunnen ileus veroorzaken.

 

Volledige afsluiting wordt dikwijls voorafgegaan door vernauwingen (stenosen). Stenosen van de dunne darm worden meestal later bemerkt dan stenosen van de dikke darm. Voordat verstopping intreedt, heeft de stoelgang de vorm van kleine knolletjes of van potloden. Heftige kolieken, braken, achterwege blijven van gassen en stoelgang, staken van de darmgeluiden, wijzen op volledige afsluiting. Bij deze ernstige alarmsignalen moet de patiënt onmiddellijk naar het ziekenhuis worden gebracht. Vrijwel altijd kan de oorzaak van een ileus door röntgenfoto’s worden vastgesteld en doeltreffend, meestal operatief, worden behandeld.

Darmverlamming (ileus paralyticus) is geen mechanische afsluiting, maar verslapping van de darm, zodat de darminhoud niet meer wordt getransporteerd; de spijsbrij begint te rotten en kan vergiftigingen teweegbrengen. Darmverlamming treedt uitsluitend op bij of na ernstige buikaandoeningen of -operaties en is meestal van voorbijgaande aard. De werking van de darmspieren kan door geneesmiddelen worden gestimuleerd.